Praca jako pasja człowieka

Praca jako pasja człowieka. Omów zagadnienie na podstawie Lalki Bolesława Prusa. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Motyw pracy od wieków gości na kartach literatury wszystkich epok. Twórcy w swoich tekstach przedstawiali postacie, które darzyły swoje zajęcia ogromnym szacunkiem bądź uznawały je jedynie za uciążliwy obowiązek. Dzięki takiemu zabiegowi artyści zyskali narzędzie do prezentowania hierarchii wartości bohaterów oraz dokonywania ich charakterystyki i osądu moralnego.

Praca jako pasja człowieka - teza

Wartość postaci w literaturze wyznacza to, w jaki sposób podchodzi ona do swojej pracy.

Praca jako pasja człowieka - argumentacja

Losy głównego bohatera powieści Bolesława Prusa "Lalka", czyli Stanisława Wokulskiego, są nierozerwalnie splecione z typowym dla pozytywizmu entuzjazmem do nauki oraz rozwoju cywilizacyjnego. W momencie wejścia w dorosłość na czoło jego priorytetów wysuwa się pragmatyczna potrzeba zbudowania solidnego fundamentu finansowego. Bohater ma świadomość, że jedynie wytrwałość i rzetelny wysiłek mogą przynieść mu sukces. Edukację zaczyna w ojczyźnie, by później kontynuować ją na Syberii. Po powrocie do Warszawy wchodzi w związek małżeński z właścicielką sklepu, co staje się punktem wyjścia do budowania własnej fortuny na handlu. Jego pozycja biznesowa rośnie w zdumiewającym tempie – powołuje do życia spółkę handlującą ze Wschodem oraz rozwija kontakty handlowe w Bułgarii i we Francji. Mimo tych sukcesów, aktywność zawodowa nie przynosi mu upragnionego spełnienia. W rzeczywistości gromadzony kapitał miał służyć wyłącznie jako narzędzie do pozyskania względów Izabeli Łęckiej.

Prawdziwym entuzjastą swoich obowiązków był bez wątpienia Ignacy Rzecki, oddany druh Wokulskiego. Stary subiekt z niezwykłą precyzją oraz starannością wykonywał swoją pracę, pilnując najdrobniejszych detali i pozostając całkowicie lojalnym wobec pracodawcy (Wokulskiego). Jego zaangażowanie wykracza poza standardowy zakres czynności, czego dowodem jest poświęcanie każdej niedzieli na własnoręczne przygotowywanie wystaw sklepowych.

Społeczność żydowska cechuje się dużą dynamiką, przedsiębiorczością oraz zmysłem handlowym. Jej przedstawiciele nie stronią od transakcji i potrafią po mistrzowsku wykorzystać rynkowe okazje, takie jak licytacje czy przejmowanie upadających przedsiębiorstw. Swoje zyski czerpią również z tzw. lichwy, czyli działalności pożyczkowej, operując odsetkami oraz procentami od powierzonych im kapitałów.

Z kolei arystokracja wybiera życie w bezczynności i manifestuje pogardę wobec pracy zarobkowej. Trwonią majątki na luksusowe przyjęcia, bale, gonitwy konne czy wizyty w teatrach i salonach. Funkcjonują oni w rzeczywistości, która przypomina nieustanne, beztroskie wakacje.

Praca jako pasja człowieka - kontekst

1. Dżuma, Albert Camus: w powieści Alberta Camusa doktor Bernard Rieux postrzega swoje obowiązki jako życiowe powołanie, a nie wyłącznie sposób na zarobek. Mimo braku wiary w siłę wyższą, odczuwa silną wewnętrzną potrzebę niesienia pomocy potrzebującym, upatrując w tym oddaniu sensu własnej egzystencji. Jego podejście dowodzi, że praca może stać się prawdziwą pasją oraz fundamentem moralnego zobowiązania wobec bliźnich.
2. Chłopi, Władysław Stanisław Reymont: w powieści Reymonta Maciej Boryna stanowi wzór gospodarza, dla którego uprawa roli jest nie tylko zajęciem, ale i fundamentem życia. Wszystko podporządkowuje ziemi - starannie ją pielęgnuje i powiększa swój stan posiadania, uznając grunt za najwyższą wartość. Scena, w której umierający bohater wykonuje gest siewu, dobitnie pokazuje jego nierozerwalną więź z własnym gospodarstwem.

Praca jako pasja człowieka - podsumowanie

Sposób, w jaki postacie literackie podchodziły do swojej pracy, zarówno służył autorom jako narzędzie do ich oceny, część ich osobowości, jak i pozwalał na zdefiniowanie wartości człowieka.

Opanuj maturę ustną bez zbędnego stresu - gotowe odpowiedzi na pytania jawne to niezbędnik każdego maturzysty.